Exitpolls (2016)

IMG_2504

                                                                                  € 95,-

Compositie voor strijkorkest

In een tijd waarin ons opiniepeilingen en verkiezingsvoorspellingen om de oren vliegen, moeten wij als nietsvermoedende, maar geïnteresseerde en zelfbewuste kiezer ons een mening vormen van de democratie waarin we leven. Politici, de mensen die verkozen moeten worden, verdringen zich om de gunst van de kiezer met de exitpolls in de hand als de uitslag hen welgevallig is, of door zich juist daartegen af te zetten, omdat exitpolls geen werkelijkheid weergeven.

Aan de hand van exitpolls kunnen we ons met de voors en de tegens een beeld vormen van de stemverhouding tussen gekozen partijen. Op die basis zouden we zelfs, in een enkel geval, ons stemgedrag hierop kunnen afstemmen. Want laat het duidelijk zijn: een exitpoll verstrekt ons niet alleen maar informatie over het stemgedrag van een ander, maar beïnvloedt ons eigen stemgedrag al evenzeer. Met andere woorden, exitpolls zijn niet alleen opiniepeilingen, maar ook opiniërend. Het laat onverlet dat exitpolls op zichzelf nietszeggend zijn; de mens geeft er betekenis aan. Desondanks wekt men de indruk met behulp van exitpolls greep te krijgen op en begrip te krijgen voor de maakbare maatschappij.

Met name in de verkiezingen rondom het Amerikaanse presidentschap in 2016, maar ook in die van de Brexit, waarin de ene opiniepeiler over de andere struikelde om ons de laatste voorspelling te presenteren, zaten ze er, een enkele uitzondering daargelaten, allemaal naast! Was er aanvankelijk sprake van eensgezindheid, deskundigheid, gedegen onderzoek et cetera, moest men later teleurgesteld het eigen falen toegeven en constateren dat ondanks alle geraadpleegde deskundigheid men er compleet naast zat. 

Zelfreflectie is op zijn plaats. Hoe komt het toch dat men deze misrekening niet heeft voorzien? Zouden we, in aanloop naar de verkiezingen in Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, Italië en Nederland in 2017, of in de naaste toekomst hieruit lering trekken? We zullen het zien.

In mijn muziekstuk is de vastberaden eensgezindheid goed terug te horen. Men praat elkaar soms zelfs na. Dat er ondanks eensgezindheid ook sprake is van spanning over de totstandkoming van of over de uitslag zelf, laat zich raden. Uitslag is uitslag, voorspeld of niet. Ondergetekende houdt zich vast aan het eeuwenoude adagium dat ooit door Lao Tse, een oude wijsgeer uit China, voortreffelijk is verwoord:                     “Elk volk krijgt de leiders die het verdient.”

En tot slot wens ik alle (toekomstige) regeringsleiders de ervaring toe dat, ondanks grote verschillen in het individu of bepaalde persoonlijkheden, in en met behulp van muziek kan leiden tot, en ervaren kan worden als harmonie! Bezuinigingen op cultuur en muziek in het bijzonder maakt de maatschappij ziek. Het sprookje van de Nachtegaal en de keizer laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Cultuur gedraagt zich als de nachtegaal en de keizer is de leider maar wordt de lijder als hij de cultuur verwaarloost!


info@dejongmuziek.nl | tel. 013-5331634 | Mob. +31 (0) 637611040 | Ad de Jong Muziek 2018